(untitled) (Eurasian Journal of Ecology, 2016)
Повышение урожайности пшеницы путем улучшения ее генотипа – одна из актуальных проблем сельского хозяйства. В настоящее время с использованием традиционных методов селекционно-генетических исследований, таких, как беккроссная селекция, отдалённая гибридизация, экспериментальный мутагенез, повышается результативность получения генетически измененных и улучшен- ных форм пшеницы. Высокое содержание моно фосфора (H3PO45%) приводит к слабому мутагенному эффекту, а его 0,1% концентрация способствует развитию биомассы растений. Уровень фертильности гибридов мягкой пшеницы с дикими видами (t. timopheevii, t. dicoccum и t. kiharae) зависит от направления скрещиваний и генотипа сорта. Дикие виды в качестве материнского компонента благоприятно влияют на высокий процент завязывания зерен. Геном сорта Надежда высокосовместим с геномами диких видов по сравнению с другими сортами пшеницы. Беккросс тәсілімен алынған үш - ИЛ-Hg, ИЛ-BgHg и ИЛ-Рс изогенді линияларға жүргізген сандық белгілерінен құрылымдық анализ, олардың бақылау сортымен салыстырғанда өнімділік параметрлерінің – бас масақтағы дәндер салмағынан, 1000 дәндер салмағынан жоғары болғандығы сенімді анықталды. Моно фосфордың (H3PO4) 0,1% жоғарғы концентрациясы өсімдіктердің биомассасының жоғарылауына әкеліп, әлсіз мутагендік әсер көрсетті; жұмсақ бидайды t. timopheevii, t. dicoccum, t. kiharae түрлерімен будандастырған кездегі гибридттердің фертилділігі шағылыстыру бағытына және сорттың генотипіне тәуелді екендігі анықталды;